Śp Krystyna Kończak – Łybacka urodziła się 16 marca 1948 roku w Krotoszynie. W 1962 roku ukończyła naukę w Szkole Podstawowej nr 1 w Krotoszynie. Dalsze kroki skierowała do miejscowego Liceum Ogólnokształcącego, w którym w 1966 roku zdała maturę. Przez kolejny rok pracowała w pełnym wymiarze czasu na stanowisku pracownik umowny w przedsiębiorstwie PKP. W latach 1967 - 1969 roku kontynuowała swoją edukację w I Studium Nauczycielskim w Poznaniu na kierunku nauczanie początkowe z wychowaniem przedszkolnym. Otrzymany dyplom SN-u umożliwił Krysi podjęcie pracy w sierpniu 1969 roku na etacie nauczyciela w kl.1-4 oraz języka polskiego i wychowania fizycznego w kl.5-8 w Szkole Podstawowej w Wielowsi. W 1973 roku na własną prośbę została przeniesiona na stanowisko wychowawcy do Państwowego Zakładu Wychowawczego w Krotoszynie. Po roku, w 1974 roku rozpoczęła pracę na jako nauczyciel j.polskiego w Szkole Podstawowej w Benicach.
Od 1 sierpnia 1977 roku związała się długoletnią umową ze Szkolą Podstawowej nr 8 im.M.Skłodowskiej-Curie w Krotoszynie, w której pracowała jako nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej aż do przejścia na emeryturę z dniem 01 września 2004 roku. W tym czasie uzupełniła swoje wykształcenie na 5 –letnich studiach zaocznych w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w Warszawie, gdzie 7 lipca 1985 roku uzyskała dyplom magistra pedagogiki w zakresie nauczania początkowego. Łączny staż pracy nauczycielskiej wyniósł 35 lat i 15 dni, z czego ponad 27 lat w popularnej Ósemce.
Jako nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej, Krysia była dla swoich uczniów kimś więcej niż tylko pedagogiem. Była pierwszą przewodniczką, która z niezwykłą cierpliwością, empatią i uśmiechem przeprowadzała dzieci przez próg szkolnego życia. W każdym dziecku potrafiła dostrzec nie tylko ucznia, ale przede wszystkim małego człowieka o wielkich możliwościach.
Krysia wierzyła, że nauczanie to nie tylko przekazywanie wiedzy, ale przede wszystkim kształtowanie charakterów. Dziś, patrząc na jej drogę, przypominają się słowa ks. Jana Twardowskiego: „Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych”. Jej dziedzictwo przetrwa w setkach wychowanków, którym wpoiła zasady uczciwości, ciekawość świata i wiarę we własne siły.
Droga Krysiu, Dziękujemy Ci za każdą lekcję, za każdy gest wsparcia i za to, że pokazałaś nam, jak żyć godnie i z pasją dla drugiego człowieka. Choć odeszłaś cicho, Twoje światło pozostanie z nami na zawsze.
Cześć Twojej Pamięci, spoczywaj w Pokoju
W imieniu społeczności szkoły Katarzyna Maciejewska
